هر فردی پس از یافتن شغل مناسب بزرگترین دغدغه اش این است که، آیا کارفرما واحد تجاری حقوقش را به طور کامل پرداخت خواهد کرد؟ و همین طور بلعکس ،کارفرما از خود سوال می کند که آیا فرد مذکور تمام وظایف محوله را به درستی انجام خواهد داد؟

به منظور رعایت حقوق دو طرفه کارگر و کارفرما و اینکه رابطه کارگر و کارفرما وجاهت قانونی پیدا کند، ((قانون کار)) تصویب شده است و در آن قید شده؛ رابطه کارگری و کارفرمایی باید بر اساس قرارداد کار شکل گیرد.

پس راه حل اساسی برای آسایش خاطر و جلوگیری از مشکلات آتی بین کارگر و کارفرما عقد قرارداد کاری می باشد. در این مقاله سعی شده که به جزئیات و توضیحات بیشتر قرارداد کاری پرداخته شود.

با دروسا حساب تا پایان این مقاله همراه باشید.

 

قرارداد کاری

بر طبق ماده ۷ قانون کار قرار داد کار عبارت است از قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق سعی کاری را برای مدت موقت و مدت غیر موقت برای کارفرما انجام می دهد.

 

ویژگی های قرارداد کار:

همانطور که از متن ماده ۷ قانون کار استنباط می‌شود قرارداد کار دارای ویژگی های خاص ذیل می باشد؛

 

۱) قرارداد کار یک قرارداد رسمی و معین می باشد:
یعنی این عقد در قانون وجود دارد و برای آن قواعد مشخصی مقرر شده که باید رعایت شود. به عبارت دیگر تعهدات و وظایف و مسئولیت های دو طرف قرارداد مشخص گردیده و این قرارداد تحت پوشش قانون است و برای نگارش آن مقررات خاصی باید رعایت شود.

 

۲ )قرارداد کار یک قرارداد رضایی می باشد:
یعنی عقد قرارداد کار، می‌تواند هم به صورت شفاهی و هم به صورت کتبی انجام شود و نیاز به تشریفات خاصی ندارد اما چیزی که مهم است این است که دو طرف رضایت داشته باشند و کلیت قرارداد را پذیرفته باشد.

 

۳) قرارداد کار یک قرارداد معوض می باشد:
یعنی کارفرما در قبال کار یا خدماتی که برایش انجام شده به کارگر حق‌الزحمه پرداخت می‌کند و همچنین کارگر در قبال کاری که به وی محول شده و انجام داده است باید حق الزحمه دریافت کند.

 

۴) قرارداد کار یک قرارداد آمره می باشد:
یعنی در این قرارداد نمیتوان به کارگر حق الزحمه ای کمتر از آنچه قانون در هر سال مصوب و معین می‌کند ، پرداخت کرد. به جز مواردی خاص که خود این قانون تعیین کرده است.

 

شرایط قرارداد کاری

طبق ماده ۹ قانون کار برای صحت قرارداد؛ مشروعیت مورد قرارداد، معین بودن موضوع قرارداد، عدم ممنوعیت شرعی و قانونی طرفین در انجام کار الزامی است. اما در قراردادهای کاری موارد دیگر هم باید قید شود. بر طبق ماده ۱۰ قانون کار قرارداد باید حاوی موارد ذیل نیز باشد:

  1. مشخصات دقیق طرفین قرارداد
  2. نوع وظیفه یا کار
  3. ساعت کاری ،مرخصی ها ،تعطیلات
  4. محل انجام خدمت( وظیفه)
  5. تاریخ انعقاد قرارداد
  6.  مدت قرارداد
  7. موارد خاص شغل (قوانین سازمانی)

 

 

بررسی قرارداد کاری

 

 

انواع قرارداد کاری (از حیث زمان)

  • قرارداد دائم
  • قرارداد موقت

 

قرارداد کاری دائم

بر طبق تبصره ۲ ماده ۷ قانون کار، کارهایی که طبیعت آنها مستمر است، اگر مدتی در قرارداد ذکر نگردد، آن قرارداد دائمی تلقی می شود.
در این قرارداد زمانی برای خاتمه وجود ندارد و در آن فقط تاریخ آغاز به کار مشخص می‌گردد و پایانی در آن متصور نشده است.

قرارداد کار دائم برای کارگران بهترین نوع قرارداد می‌باشد چون با توجه به اینکه زمان خاتمه ندارد از امنیت شغلی بالایی برخوردار است.
لازم به ذکر است که فسخ این قرارداد به راحتی انجام نمی شود بلکه باید فرآیند و تشریفات خاصی که در قانون ذکر شده رعایت گردد.

قرارداد کاری موقت

در این نوع قرارداد علاوه بر تاریخ آغاز به کار، تاریخ پایان همکاری نیز قید می‌شود و بر طبق آن قرارداد در زمان معینی خاتمه می یابد.
دسته بندی قرارداد های کار از لحاظ مدت و زمان به صورت موارد ذکر شده خواهد بود اما به انواع دیگری نیز دسته‌بندی می‌شوند، مانند قرارداد کار ساعتی و غیره…

 

شرایط فسخ قرار داد کاری

در قراردادهای کاری عموماً نمی‌توان به صورت یکطرفه قرارداد را فسخ نمود مگر اینکه ترتیبات خاصی انجام شود .بر طبق ماده ۲۱ قانون کار قرار داد کار به یکی از موارد ذیل خاتمه می یابد:

  1. فوت کارگر
  2. بازنشستگی کارگر
  3. از کار افتادگی کارگر (از کار افتادگی کلی)
  4. انقضای زمان قرارداد کار موقت و تمدید نشدن آن
  5. اتمام قرارداد کار معین
  6. استعفای کارگر

 

سخن آخر
دانستن حقوق قانونی هم بر کارگران و هم بر کارفرمایان امری واجب و اجتناب ناپذیر است و توصیه می‌کنیم برای اشراف کامل به مبحث قراردادکاری فصل دوم قانون کار که شامل مباحث ذیل میباشد را به دقت مطالعه فرمایید:

مبحث 1) تعریف قرارداد کار و شرایط اساسی انعقاد آن
مبحث 2) تعلیق قرارداد کار
مبحث 3) خاتمه کار
مبحث 4) جبران خسارت از قبیل و پرداخت مزایای پایان کار

 

منبع این مقاله